Historia

Powstanie Instytutu i jego rozwój

W roku 1970 miała miejsce głęboka reorganizacja wszystkich wydziałów Politechniki Warszawskiej. Zlikwidowano tradycyjną strukturę katedr, w miejsce których powołano instytuty o znacznie większym niż katedry zakresie działalności i kompetencji. Agregacja potencjału kadrowego i infrastruktury badawczej miała sprzyjać rozwojowi badań naukowych i nowoczesnej dydaktyki, a także współpracy z przemysłem. Reorganizacja ta, niezależnie od jej motywów i uwarunkowań politycznych (po roku 1968), stała się też okazją do wymiany pokoleniowej. Wielu profesorów, których dorobek sięgał okresu międzywojennego, zakończyło pracę w Uczelni – z powodu przejścia na emeryturę lub własnej rezygnacji. Jednocześnie zatrudniono liczną grupę młodych pracowników, którzy rozpoczęli karierę naukową od podstaw.

Na dzisiejszym Wydziale Samochodów i Maszyn Roboczych, który wówczas nosił nazwę „Maszyn Roboczych i Pojazdów”, powołano 4 instytuty:

  • Instytut Podstaw Konstrukcji Maszyn (obecny Instytut Podstaw Budowy Maszyn),
  • Instytut Maszyn Roboczych Ciężkich,
  • Instytut Pojazdów,
  • Instytut Transportu.

 

W skład powstającego Instytutu Podstaw Konstrukcji Maszyn weszły następujące katedry i zakłady:

  • Katedra Mechaniki,
  • Zakład Geometrii Wykreślnej Katedry Matematyki "B",
  • Katedra Części Maszyn "B",
  • Katedra Technologii Pojazdów i Maszyn Roboczych,

oraz

  • część Katedry Maszynoznawstwa i Elementów Maszyn dawnego Wydziału Komunikacji.

Dydaktycznym zadaniem instytutu było prowadzenie, w ramach kierunku Mechanika, podstawowych przedmiotów kierunkowych stanowiących ogólne wykształcenie przyszłego inżyniera i przygotowanie dla studiowania przedmiotów specjalistycznych. Były to trzy bloki przedmiotów:

- blok przedmiotów mechaniki technicznej:

Mechanika ogólna, Wytrzymałość materiałów, Teoria maszyn i podstawy automatyki.

- blok przedmiotów konstrukcyjnych:

Podstawy konstrukcji maszyn (dawniej Części maszyn), Geometria wykreślna, Rysunek techniczny oraz Teoria konstrukcji (od 1972 r.).

- blok przedmiotów technologicznych:

Techniki wytwarzania, Technologia budowy maszyn, Metrologia mechaniczna, Projektowanie technologiczne oraz praktyki studenckie podstawowe.

Instytut był zorganizowany jako bezzakładowy. Do organizacji zadań dydaktycznych powołano cztery zespoły dydaktyczne:

  • Zespół Mechaniki i Teorii Maszyn,
  • Zespół Podstaw Konstrukcji Maszyn,
  • Zespół Technologii i Metrologii Mechanicznej,
  • Zespół Rysunku Technicznego i Geometrii Wykreślnej.

Działalność naukowa koncentrowała się w początkowym okresie na problemach modelowania i analizy drgań, metod tłumienia drgań układów mechanicznych, konstrukcji i technologii przekładni stożkowych, technologii warstwy wierzchniej, metrologii mechanicznej, badania sprzęgieł ciernych z uwzględnieniem tarcia konstrukcyjnego oraz dynamiki łożyskowań ślizgowych. W kolejnych latach działalności Instytutu tematyka badawcza objęła zagadnienia stateczności układów dynamicznych, dynamikę stochastyczną, teorię konstrukcji i optymalizację, dynamikę układów wirujących, aktywne metody sterowania drganiami z wykorzystaniem struktur kompozytowych i materiałów adaptacyjnych,  materiałów granulowanych i cieczy magnetycznych, a ostatnio zagadnienia mechaniki nanostruktur grafenowych.   

Od roku 2011 Instytut Podstaw Budowy Maszyn ma strukturę zakładową. W miejsce zespołów dydaktycznych utworzono 4 zakłady, które mają zadania dydaktyczne i badawcze:

  • Zakład Mechaniki,
  • Zakład Podstaw Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn,
  • Zakład Technik Komputerowych,
  • Zakład Technik Wytwarzania.

   

Dyrektorzy Instytutu od początku jego istnienia

21.03.1970 - 31.08.1975        - prof. dr hab. inż. Zbigniew Osiński

01.09.1975 - 31.08.1978        - doc. dr inż. Zdzisław Wójcik

01.09.1978 - 31.08.1996        - prof. dr hab. inż. Zbigniew Osiński

01.09.1996 - 31.08.2003        - prof. dr hab. inż. Jerzy Wróbel

01.09.2003 - 31.08.2005        - prof. dr hab. inż. Jerzy Bajkowski

01.09.2005 - 31.08.2013        - prof. dr hab. inż. Andrzej Tylikowski

od 01.09.2013                      - prof. dr hab. inż. Włodzimierz Kurnik